Inne dzieci już siedzą samodzielnie lub bez trudu raczkują po mieszkaniu, podczas gdy twoje dziecko jeszcze się toczy lub pełza. W pierwszym roku życia wielu rodziców porównuje rozwój motoryczny swojego dziecka z innymi, co może prowadzić do niepewności.

Na początek: Nie ma określonego momentu, w którym każde dziecko musi umieć siedzieć lub raczkować. Rozwój motoryczny jest bardzo indywidualny. Niektóre dzieci szybko zaczynają siedzieć, inne najpierw raczkują. Niektóre nawet całkowicie pomijają klasyczne raczkowanie.

Ważniejsze niż pojedynczy kamień milowy jest to, że twoje dziecko rozwija się krok po kroku.

Kiedy dzieci uczą się siedzieć?

Wiele dzieci zaczyna samodzielnie siedzieć między 6. a 9. miesiącem życia.

Przedtem zazwyczaj potrafią:

  • pewnie trzymać głowę,
  • dobrze podpierać się w pozycji na brzuchu,
  • obracać się,
  • celowo używać rąk.

Do samodzielnego siedzenia należy to, że twoje dziecko potrafi przez jakiś czas utrzymać równowagę bez wsparcia i samo się stabilizuje.

Kiedy dzieci zaczynają raczkować?

Klasyczne raczkowanie rozwija się często między 7. a 10. miesiącem życia.

Wiele dzieci wcześniej porusza się w inny sposób:

  • toczą się po pokoju,
  • pełzają na brzuchu,
  • przesuwają się na pupie,
  • obracają się wokół własnej osi,
  • lub przesuwają się do tyłu.

Wszystkie te sposoby poruszania się mogą być częścią normalnego rozwoju.

Czy każde dziecko musi raczkować?

Nie. Nie każde dziecko raczkuje w klasyczny sposób na czworakach. Niektóre dzieci pomijają tę fazę i od razu podciągają się na meblach lub wcześnie zaczynają stawiać pierwsze kroki.

Decydujące nie jest, jak twoje dziecko się porusza, ale to, że coraz bardziej cieszy się z samodzielnego odkrywania otoczenia.

Jakie kroki rozwojowe poprzedzają siedzenie i raczkowanie?

Umiejętności motoryczne budują się na sobie.

Przed siedzeniem i raczkowaniem wiele dzieci stopniowo rozwija:

  • dobrą kontrolę głowy,
  • pewne podpieranie się w pozycji na brzuchu,
  • obracanie się z pleców na brzuch i z powrotem,
  • celowe chwytanie,
  • przenoszenie ciężaru,
  • pierwsze ruchy obrotowe i podpierające.

Ten rozwój nie przebiega u każdego dziecka w tej samej kolejności.

Dlaczego nie powinieneś sadzać swojego dziecka?

Wielu rodziców sadza swoje dziecko, zanim samo osiągnie tę pozycję.

Dla rozwoju motorycznego korzystniejsze jest, gdy dziecko samo nauczy się siedzieć. W ten sposób trenuje ważne grupy mięśni i uczy się samodzielnie kontrolować równowagę.

Dziecko, które potrafi samo usiąść, zazwyczaj potrafi również bezpiecznie opuścić tę pozycję.

Jak możesz wspierać rozwój motoryczny?

Dzieci uczą się ruchu przede wszystkim poprzez własne próby.

Pomocne są:

  • codzienny czas na swobodny ruch na bezpiecznym podłożu,
  • regularne leżenie na brzuchu („Tummy Time”), gdy twoje dziecko jest obudzone,
  • umieszczanie zabawek poza bezpośrednim zasięgiem,
  • wystarczająco dużo miejsca do turlania się, obracania i pełzania,
  • jak najmniej czasu w leżaczkach, fotelikach samochodowych lub innych siedziskach poza jazdą samochodem.

Im więcej twoje dziecko może samodzielnie eksperymentować, tym lepiej rozwija nowe ruchy.

Czego powinieneś unikać?

Dobrze zamierzona pomoc nie zawsze jest pomocna.

Staraj się unikać:

  • sadzania dziecka na dłuższy czas, jeśli nie potrafi jeszcze samo siedzieć,
  • używania chodzików („Gehfrei”),
  • ciągłego kierowania lub korygowania ruchów.

Dzieci najlepiej uczą się motoryki we własnym tempie.

Kiedy skontaktować się z pediatrą?

Ocena pediatryczna jest wskazana, jeśli twoje dziecko:

  • około 6 miesiąca nie potrafi jeszcze pewnie trzymać głowy,
  • do około 9 miesiąca nie obraca się ani nie porusza,
  • wykazuje bardzo jednostronne ruchy,
  • traci już nabyte umiejętności,
  • około 10 miesiąca nie potrafi samodzielnie usiąść,
  • lub około 12 miesiąca w ogóle się nie porusza samodzielnie.

Nawet jeśli niezależnie od wieku masz wrażenie, że rozwój motoryczny dziecka nie postępuje, warto skonsultować się z lekarzem.

Porównania rzadko pomagają

Szczególnie w pierwszym roku życia dzieci różnią się często o kilka miesięcy w rozwoju motorycznym.

Dziecko, które później siada lub raczkuje, nie rozwija się automatycznie wolniej. Niektóre dzieci najpierw inwestują więcej energii w rozwój języka, motoryki precyzyjnej lub rozwój społeczny.

Decydujący jest cały przebieg rozwoju – nie pojedynczy kamień milowy.

Co powinieneś wiedzieć

Większość dzieci uczy się samodzielnie siadać między 6 a 9 miesiącem życia i zaczyna raczkować między 7 a 10 miesiącem życia. Wiele dzieci najpierw korzysta z innych form poruszania się lub całkowicie pomija klasyczne raczkowanie. Dużo swobodnego ruchu, cierpliwość i bezpieczne otoczenie wspierają rozwój motoryczny lepiej niż celowe ćwiczenia czy porównania z innymi dziećmi.